Sundry-Verse

041.Comment

posted on 05 Mar 2010 21:45 by warmheart in Sundry-Verse

 

เวลาไปอ่านบล็อคเพื่อนๆ บางเรื่องราวพอเราอ่านแล้วก็ต่อยอดความคิดได้ดีเลยค่ะ  ส่วนใหญ่เราก็จะเขียนคอมเม้นท์ไว้......ในการคอมเม้นท์ ครั้งนั้นๆ จะคิดแบบ ฉับพลัน เป็นความคิดที่แล่น แว๊บ เข้ามาทันใดไม่ได้มีการแต่ง เรียบเรียงคำพูด หรือทบทวนขัดเกลา เนื้อหา ภาษาก่อน  พอคอมเม้นท์เสร็จแล้วอ่านทวนอีกที เอ๊ะ บางอันก็รู้สึกว่าเข้าท่าดีแฮะ.......เราคิดแบบนี้ไปได้ไง

เลยเอาคอมเม้นท์ที่อ่านแล้วถูกใจตัวเอง (ส่วนเจ้าของบล็อคที่เราเม้นท์จะถูกใจรึเปล่าไม่รู้นะ 55++) มารวบรวมลงบล็อคตัวเอง เก็บไว้อ่านค่ะ ลองดู

 

อันแรก 

เป็นคอมเม้นท์ที่บล็อค  คุณบินสูง  จาก Entry สะพานนี้มีความรัก เรื่องนี้คุณบินเขียนเรื่องย่อของหนัง  อ่านแล้วได้แง่คิดโดนใจมากๆ ค่ะ (ลองตามไปอ่านดูนะคะ)

Comment #14   Pat

บรรยายประเด็นสำคัญของหนังได้ชวนคิดเลย

ทำให้คิดถึงบางอย่าง

การอยู่กับความจริง แต่เมื่อความฝันของเราผ่านเข้ามาก็อยากจะคว้าไว้.....

การตัดสินใจเลือก คงทรมานใจ และสับสนมากเลยนะนั่น

แต่ถ้ามีอะไรมาทำให้ไม่ต้องตัดสินใจ เป็นเกมบังคับ มันก็คงจบแบบจำยอม

ทิ้งความฝัน และอยู่บนโลกความจริง

ชีวิตทั้งชีวิตอาจต้องอยู่กับโลกความจริง กับคำว่ารับผิดชอบ แล้วเก็บความฝันไว้ในใจให้ตามติดตัวไปเป็นความทรงจำ

แล้วสร้างฝันใหม่มาทดแทน ซึ่งเป็นฝันที่อยู่กับความจริงได้อย่างชอบธรรม และไม่ขัดต่อศีลธรรม ดีมะ. 

 

อันที่สอง 

ที่บล็อคคุณ โหน่ง เรื่อง เว้นว่างไว้ให้จินตนาการ    เรื่องนี้อ่านแล้วก็ถูกใจได้แง่คิดดี อีกแล้วค่ะ

Comment #16    pat

เว้นว่างไว้ให้จินตนาการ คมค่ะคำนี้

ทำไมต้อง.....

ก็นั่นสิคะ ทำไมต้องมีรูปแบบว่าต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้เนาะคุณโหน่งเนาะ

อย่างทุกวันนี้ก็คิดเหมือนกันนะคะ แล้วแบบนี้มันทำไมเหรอ ...

 

อันสุดท้าย 

ที่บล็อค คุณผัดไท กวีไร้รัก  จาก เอ็นทรี  รัก....ความเจ็บปวดที่สวยงาม  บล็อคคุณผัดไทจะเป็นบล็อคที่แต่งกลอนรัก ออกแนวเท่ห์ๆ เป็นอีกบล็อคหนึ่งที่ จขบ.ชอบเข้าไปอ่านกลอน แล้วก็จะแต่งกลอนทิ้งไว้  ถือว่าเป็นการแต่งกลอนแบบ ฉับพลัน ไม่มีการได้วางโครงร่างอย่างที่แต่งอยู่เป็นประจำ  อันล่าสุดไปแต่งเม้นท์ไว้  อ่านแล้ว...โห แต่งเข้าไปได้ไง ใช้เวลาแค่ ไม่กี่นาที...ชอบๆ... เลยเอามาให้อ่านกันค่ะ (อาจไม่ตามฉันทลักษณ์นะคะ แต่ตามใจคนแต่งแทน)

Comment #16   pat

ดีใจที่ได้อ่านกลอนบ้านนี้อีกค่ะ

เห็นด้วยค่ะแม้ความรักนั้นจะเจ็บปวด แต่ก็สวยงามในความทรงจำเสมอค่ะ

ขออนุญาตแต่งกลอนร่วมด้วย ไม่เพราะไม่ว่ากันนะคะ

 

รักเอ๋ย รัก โอ้ยอดรัก

รักแสนรัก รักหนักหนา

รักเคยรัก รักร้าวบาดอุรา

รักร้างรา ยากเยียวยา ใจให้ลืม

 

รักเอ๋ยรัก ปล่อยวางว่าหมดรัก

รักแสนรัก จากไปคงไม่ฝืน

รักเคยรัก ยังมีรักทุกวันคืน

รักไม่คืน ทุกวันคืนยังจดจำ

 

 

ปล. เขินเอ็นทรีเมื่อวานจังค่ะ มาอ่านแล้วก็ขำตัวเอง  บร้า..แล้ว ทามปายด้ายยยย แม่คุณเอ้ย... วันนี้หายละค่ะ อิอิ